وااااااااااااای چقدر من شبیه صبام سبا نه هاااا صبا ...فقط کاش یکم شبیه تر بودم مثلا صدام یا قیافه ام کاش جرئتشو داشتم اون موقع معلم نمیشدم...چقدر دیر میگذره یا شایدم وزد میگذره فقط میدونم مثل آدم نمیگ

حس میکنم اگه ننویسم دیوونه میشم چند شبه درست نخوابیدم نمیدونم اصلا کی خسته نبودم نمیدونم

دارم تلاش میکنم گریه نکنم ولی نمیشه باور کنید نمیشه همش یاد جمله ی نگین میفتم و هرچی رشته میکنم پنبه میشه حالم عجیییب بده من یه احمق ترسو شکست خورده ی تو لجن گیر کرده ام حس میکنم واسه نجات موقتی باید با یکی حرف بزنم ولی با کی؟تنهایی رو هم باید به صفاتم اضافه کنم.....گاهی وقتا بعضی چیزا محاله که درست بشه پس چی میگن همه چی آخرش خوشه همه چی محاله بد تموم نشه همه چی